Ala ma ogródTwój dom to także Twój ogród

Grillowanie w ogrodzie to jedna z ulubionych aktywności Polaków, którą uprawiają na świeżym powietrzu. Po majowym weekendzie sezon biesiadowania został rozpoczęty. I bardzo dobrze, bo nic nie wpływa lepiej na pozytywne relacje rodzinne i sąsiedzkie, jak wspólne przygotowanie i konsumowanie upichconych potraw.

W maju, gdy wychodzę do ogrodu, z czterech stron świata dopadają mnie zapachy grillowanych potraw. Tu warzywka, tam kurczak z kiełbaskami,  z innej strony żeberka i karkówka – mogłabym tak wymieniać bez końca. Żeby nie było za różowo, dochodzi też do sąsiedzkich sporów. Że za bardzo dymi i nie można suszyć prania. Z tego samego powodu nie daje się otworzyć okien w domu, bo np. ognisko za blisko płotu. Co bardziej zdesperowani wzywają straż  gminną i po zabawie.

Faktem jest, że co do grillowania w ogrodzie panuje w Polsce duża swoboda, ale nie tylko. Nawet balkon w blokach jest dozwolony. Jednak rozpalanie ognisk (także na własnej działce) obwarowane jest przepisami. Ekolodzy biją na alarm, że dym z ogniska zatruwa atmosferę, więc palenie tychże winno być zabronione. Ale przepisy art.13 Rozporządzenia Ministra Środowiska z 21.04.2006r. mówią, że na terenie posesji wolno palić ścięte gałęzie, drewno i odpady organiczne, jeśli na terenie gminy nie jest prowadzone selektywne odbieranie odpadów ulegających biodegradacji. A samo ognisko winno być rozpalone w odległości nie mniejszej niż 10 metrów od zabudowań i ogrodzenia. No cóż, właściciele małych działek mają problem.

Zachowanie środków ostrożności to, obłożenie paleniska cegłami, wiadro wody w zapasie lub podręczna  gaśnica przeciwpożarowa. Miło posiedzieć z kiełbaską na patyku lub przy kociołku z ogniska, zapatrzeć się w ogień, pomarzyć, pośpiewać przy akompaniamencie gitary. Podaję przepis na prosty, a bardzo smaczny kociołek z ogniska. Potrzebny będzie żeliwny garnek, ja używam prawie siedemdziesięcioletniej brytfanki.

Przepis:

Ilość składników według uznania.

• Kapusta kiszona lub świeża,
• Ziemniaki pokrojone w plastry,
• Cebula,
• Marchew pokrojona w plastry,
• Boczek w plastrach,
• Kiełbasa w plastrach,
• Przyprawy, majeranek, pieprz, sól do smaku

Produkty układamy naprzemiennie warstwami w garnku, stawiamy na rozżarzonym ognisku, czekamy aż się upieką, umilając sobie czas lampką wina.

Grillować możemy dosłownie wszystko. Warzywa, kukurydzę, ryby, mięsa. Do rozpalenia , najlepiej używać  ekopodpałki dostępnej na rynku. Produkty warto układać na tackach lub piec w foliach aluminiowych, zapobiega to ściekaniu tłuszczu do paleniska.

Musimy pamiętać, że nie wolno:

Grillować żywności zamrożonej lub częściowo rozmrożonej, produkty powinny mieć pokojową temperaturę.

Grillować mięs, do których peklowania używano saletry, gdyż ta pod wpływem wysokiej temperatury rozkłada się wydzielając rakotwórcze nitrozoaminy.

Nie pozostaje mi nic innego, niż życzyć Wam smacznego!

Gdy z różnych przyczyn, również i z wygody, nie sadzimy kwiatów do gruntu, możemy je uprawiać w najróżniejszych pojemnikach. Uprawy pojemnikowe, stosowane głównie na balkonach, dziś doskonale sprawdzają się w ogrodach,  nadając im koloryt i niepowtarzalny charakter. Ich zaletą jest, różnorodność aranżacji w zależności od nastroju, tym samym nawet kilka razy do roku, możemy dowolnie kształtować architekturę ogrodu.

W czym sadzić?

Najlepiej gdy dobierzemy pojemniki do charakteru ogrodu i roślin. Ważne, by swym wyglądem nie przytłaczały, a podkreślały urodę kwiatów i stwarzały im optymalne warunki do rozwoju. Wykorzystajmy donice od glinianych, po ceramiczne, metalowe pojemniki, drewniane skrzynki, wydrążone pnie drzew, kosze wiklinowe, bambusowe, stare drewniaki, kalosze itp. Pamiętać musimy o otworach odpływowych, chroniących przed zalaniem bryły korzeniowej, gdy ich nie ma konieczna jest na dnie warstwa kamyków. Roślinę wieloletnią sadzimy w mrozoodpornym pojemniku.

Rośliny jednoroczne w pojemnikach prezentują się bardzo okazale. Na uwagę zasługuje, aksamitka (kwitnie od czerwca do października), lobelia, maciejka, nagietek, kosmos, czarnuszka, nasturcja. Możemy w pojemniku pod koniec kwietnia wysiać rośliny pnące np. fasolę ozdobną lub groszek pachnący. Wtedy pojemnik ustawiamy w miejscu dającym roślinom możliwość zaprezentowania się w pełnej krasie (pod ozdobnymi płotkami, pniami drzew, murkami).

Rośliny bulwiaste i cebulowe w pojemnikach wyglądają bardzo efektownie. Te wiosenne jak tulipany, hiacynty, żonkile, krokusy, zastępujemy mieczykami, accidanterami,  które sadzimy w maju.

Zioła jak oregano, mięta, bazylia, rozmaryn są nie tylko praktyczne. Kuszą swym aromatem, różnorodnym pokrojem i barwą liści. Zawsze warto mieć je pod ręką.

Drzewa i krzewy sadzimy w dużych pojemnikach. Są to specjalne odmiany osiągające niewielkie rozmiary, często szczepione na podkładkach. W takich uprawach dobrze sprawdzają się bukszpany, które można dowolnie formować i ostrokrzewy. Idealnie sprawdza się kosodrzewina (odporna na mrozy). Polecane do pojemników są róże miniaturowe oraz pnącza, powojniki, winobluszcze, wiciokrzewy.

Jeśli lubimy byliny, aranżując ogród pojemnikowy doskonale sprawdzą się lawenda, astry, funkie, goździki ogrodowe, żurawki,  liliowce.

Jest koniec kwietnia, więc czas na przemyślenia. A potem komponujemy, aranżujemy, kształtujemy i podziwiamy siebie i ogród!

W kwietniu kontynuujemy prace porządkowe. Ponadto spulchniamy ziemię, nawozimy, przycinamy, przesadzamy, rozmnażamy, wysiewamy, robimy sadzonki.

Rośliny cebulowe

Jeśli  przekwitły wczesne odmiany roślin cebulowych, takich jak narcyzy, hiacynty, tulipany, szafrany – usuwamy zeschnięte kwiaty, ale zostawiamy liście i łodygę . Dzięki temu cebule będą dalej rosły.

Rośliny bulwiaste

Do tych, które nie zimują w gruncie, możemy zaliczyć zawilce wieńcowate, mieczyki, tygrysówki pawie, galtonię białawą (hiacynt letni), sadzimy je do gruntu od połowy kwietnia. Przed sadzeniem można namoczyć je w Tosinie lub Kaptanie przez 15 minut (preparaty przeciw chorobom grzybiczym).

Rośliny jednoroczne

Aster chiński, lobelia przylądkowa,  werbena, aksamitka, żeniszek meksykański, goździk ogrodowy, cynia wytworna. Jeśli wcześniej wysieliśmy, musimy je przepikować. Jest to przesadzanie młodych siewek, które wykształciły pierwsze liście właściwe. Ważnym zabiegiem wpływającym na dobre rozkrzewienie rozsady jest uszczykiwanie wierzchołków. Wprawdzie opóźnia kwitnienie, ale umacnia rozsadę i nadaje jej ładny kształt,  zapewniając jednocześnie obfitsze kwitnienie. Przed wysadzeniem do gruntu (robimy to po majowych przymrozkach) należy rośliny hartować przez około dwa tygodnie, wystawiając je na zewnątrz w osłonięte zacienione miejsce.

Byliny kwitnące latem i jesienią (takie jak funkie, rozchodniki, floksy) najpierw dzielimy, następnie przesadzamy w nowe miejsca. W razie zapowiadanych przymrozków, nie zapomnijmy o ich przykryciu. W dzień ochronę zdejmujemy.

Robimy sadzonki

Jeśli przechowywaliśmy w pomieszczeniach pelargonie, fuksje, oleandry możemy z nich zrobić sadzonki. Pojemniki z sadzonkami, trzymamy w ciepłym pomieszczeniu.  Gdy się ukorzenią, uszczykujemy wierzchołki, by rośliny się rozkrzewiły.

Kwiecień to także dobra pora na przycinanie krzewów i drzewek.

Coś trudno mi się zorganizować. Może to wiosenne przesilenie, może lenistwo, a może zwyczajnie pracy za dużo i nie wiadomo, w co się zaangażować. Słoneczna pogoda zachęca do spacerów, na plaży spokojnie i pusto. Rybacy przygotowują kutry do nowego sezonu, malują, szpachlują, naprawiają sieci. Mam ochotę na świeżą rybę! Ta z kutra, będzie za kilka dni, cierpliwie poczekam.

Pierwsze tej wiosny klucze gęsi napawają optymistycznie. Pojawiły się już bociany, puste dotąd gniazda, wkrótce wypełnią się troskliwym klekotaniem.

Nagrzana wczesnym słońcem ziemia, zachęca rośliny do wypuszczania pierwszych pędów. Ogród domaga się wiosennych porządków. A ja wkręciłam się zimą w robienie świec i trudno mi się wykręcić.  Dam sobie trochę czasu, w końcu ogród na pewno wygra tę konkurencję w słoneczne i ciepłe dni.

Póki co przedstawiam świece, które zrobiłam czekając na wiosnę.

Dziś słonecznie, jutro pochmurnie pogoda zmienną jest. Ale ciepłych dni coraz więcej i jak magnes wyciągają nas z domu na spacery i do prac ogrodowych.  Warto w marcu pomyśleć o trawniku, by latem odpłacił intensywną zielenią i gęstą murawą.

Usuwamy zeschnięte liście, zeszłoroczną suchą trawę, patyki i  śmieci. Takie wyczesywanie trawnika wpływa korzystnie na wzrost trawy i doskonale napowietrza drań. Musimy uważać, by nie oderwać namokniętej drani od podłoża.

Małe trawniki, by dobrze napowietrzyć możemy nakłuwać widłami.  Do dużych powierzchni warto zastosować specjalistyczne urządzenia takie jak nacinaki do drani lub aeratory.

Gdy zaobserwujemy pierwsze symptomy wzrostu trawy, warto zasilić ją nawozem. Najlepiej zrobić to, stosując nawóz wieloskładnikowy który dostarczy zarówno azot, potas jak i fosfor. By uzupełnić niedobór wapnia i magnezu, warto zastosować dolomit.

Ja tymczasem swój trawnik zostawiam w spokoju. A dlaczego? Zobaczcie sami!

Pierwsze symptomy wiosny obecne są nie tylko w ogrodzie, spotkałam je na spacerze po polnych drogach i na pobliskich łąkach.

Autorką fotografii jest Jolanta Krossner.

Choć za oknem słońce, to jest jeszcze chłodno. Natomiast w domu rośliny doniczkowe szaleją. Zaczynają intensywniej rosnąć i jak to wiosną bywa, domagają się od nas intensywnej troski.

Kiedy przesadzamy roślinę?

• gdy jest już zakończony okres zimowego odpoczynku,
• gdy ma zbyt mały pojemnik,
• gdy podłoże wysycha szybciej niż zazwyczaj,
• gdy wzrost rośliny jest zbyt powolny.

Nowa doniczka powinna być o jeden lub dwa rozmiary większa od poprzedniej. Bardzo dużych roślin nie musimy przesadzać. Wystarczy usunąć  suche pędy i liście oraz wymienić na świeżą wierzchnią warstwę ziemi.

Plektrantus koleusowaty, zwany popularnie( komarzycą), bo świetnie swym zapachem odstrasza owady, jeśli ma więcej niż 3 lata domaga się odmłodzenia. Odcinamy  sadzonki pędowe, które łatwo ukorzenią się w wodzie i dadzą początek nowym roślinom. Ładnie skomponują się z kolorowo kwitnącymi roślinami, same również okazale prezentuje się na tarasie, ciesząc swym widokiem do późnej jesieni.

Jeśli  jesteśmy niecierpliwi oraz chcemy, by w domu szybko było wiosennie i kolorowo, skorzystajmy z gotowych ofert centrów ogrodniczych i zróbmy kompozycję na miarę naszego zapotrzebowania i fantazji.

Słońce coraz częściej i mocniej przygrzewa, zachęcając nas do pierwszej po zimie ogrodowej aktywności. Jeśli temperatura utrzymuje się poniżej 0 stopni Celsjusza, czekajmy cierpliwie na podniesienie się słupka rtęci. Gdy przez dłuższy czas jest dodatnia, stopniowo odkrywamy rośliny, które zabezpieczyliśmy przed mrozem i śniegiem. Torf i mieloną korę rozgarniamy i pozostawiamy jako ściółkę, natomiast pozostałe, jak: liście, słomę, gałęzie iglaków itp. przenosimy na kompost.

Usuwając suche części roślin uważamy, by nie uszkodzić istniejących już świeżych pędów. Z rozmarzniętej gleby usuwamy chwasty, przekopujemy ją wraz z kompostem, bądź nawozem mineralnym. Przy sprzyjających warunkach pogodowych możemy wysadzać większość  roślin skalnych. Grządki bylinowe warto zasilić nawozem wieloskładnikowym.

Rośliny które przechowywaliśmy zimą w chłodnym miejscu, przenosimy do pomieszczenia gdzie temperatura będzie wynosiła przynajmniej 15 stopni Celsjusza, częściej je podlewamy. Po miesiącu powinny wypuścić pędy i możemy przygotować z nich nowe sadzonki.

Wczesna wiosna to pora od całkowitego rozmarznięcia gleby do połowy kwietnia, jest dobrym okresem na sadzenie drzew i krzewów z odkrytymi korzeniami. Kupując je zwracajmy uwagę, by korzenie nie były przesuszone, niezwłocznie sadzimy je do gruntu, przysypując je wilgotną glebą.

Wracając do domu w mroźne lutowe popołudnie, zmarznięta i zmęczona, pomyślałam o gorącej czekoladzie. Od razu zrobiło mi się przyjemnie i ciepło na duszy i ciele. Bo czego można chcieć więcej w takie dni, jak nie filiżanki ciemnego, gęstego płynu, który nie tylko rozgrzeje, ale podniesie poziom endorfin, wprowadzając w dobry nastrój.

Dawniej do przygotowania czekoladowego napoju używano kakao, wodę, wino i aromatyczne przyprawy. Hiszpanie dołączyli cukier i całość zaczęli podgrzewać. Brytyjczycy wpadli na pomysł, aby wodę zastąpić mlekiem i na deser podawali „hot chocolate”. Natomiast w Holandii w 1828 r. powstała pierwsza maszyna do produkcji gorącej czekolady. Dziś jej smakiem zachwyca się cały świat.

Przepisów na gorącą czekoladę jest dużo. Podam sprawdzony, polecany przez wedlowskiego cukiernika.

Czekolada na gorąco ( porcja na 5 osób):

- 2 tabliczki gorzkiej czekolady

- 200 mil. śmietanki kremówki

- 400 mil. mleka

Mleko zagotować ze śmietaną, zdjąć z ognia, wrzucić połamaną czekoladę, poczekać aż się rozpuści. Całość zagotować, mieszając. By uzyskać smakową, dodajemy chili, cynamon, przyprawę piernikową.

Ja robię wersję mniej kaloryczną, nie dodaję śmietany.

Na zimowe wieczory, jest idealna, popijając ją, mogę po raz kolejny oglądać rodzinne fotografie, układać do nich własne historie i nigdy mnie to nie nudzi. Czyżby to magia czekolady?

Ogrodzenie to nie tylko poczucie bezpieczeństwa i izolacja od przypadkowych przechodniów. To także kompozycja, która musi współgrać z domem i ogrodem. Warto więc dobrze ją przemyśleć, by ogrodzenie spełniało swą funkcję i zaspokajało nasze estetyczne potrzeby.

Rodzaje ogrodzeń

Powszechnym, a zarazem najprostszym ogrodzeniem jest siatka, montowana miedzy słupkami umieszczonymi we wcześniej przygotowanych fundamentach. Jest to też  jedna z najtańszych opcji.

Dość popularne są ogrodzenia panelowe – są łatwe w montażu. Każdy panel składa się z dwóch słupków i wypełnienia. Mogą być ze stali lub aluminium, są trwałe, łatwe w utrzymaniu i wyglądają estetycznie.

Słupki mogą być też solidne na wysokiej podmurówce, wypełnione kutymi metalowymi przęsłami, ich zwieńczenie często przybiera ostre kształty.

Można też, przestrzeń miedzy słupkami wypełnić prostymi deskami, kolorystycznie skomponowanymi z wykończeniem domu.

A może prosty płot sztachetowy?

Jakie drzewo jest najlepsze na ogrodzenie?

Mamy do dyspozycji różne gatunki drzew, liściaste, iglaste, egzotyczne. To jakie wybierzemy zależy nie tylko od naszych możliwości finansowych, lecz również od właściwości drewna. Jest ono narażone na zmieniające się warunki atmosferyczne, więc najwłaściwsze będzie  mało podatne na pękanie. Wśród gatunków liściastych, najtrwalszy i zarazem najdroższy jest dąb. W następnej kolejności jest akacja, jesion i wiąz, a najmniej odporne to olcha i osika. Najszybciej zniszczy nam się ogrodzenie z brzozy, topoli, wierzby i lipy.

Wśród gatunków iglastych, najtrwalszy i najdroższy jest modrzew. Mniej odporne i tańsze są świerk, sosna i jodła.

Zadbaj o drewno

Drewniane ogrodzenia wymagają konserwacji. Powinny być zaimpregnowane przeciwko działaniu grzybów i glonów. Preparat impregnujący nanosi się na oczyszczona powierzchnię drewna, przed zabiegami wykończeniowymi  jak barwienie, lakierowanie, olejowanie.

A kamień?

Naturalne i oryginalne  jest ogrodzenie kamienne. Jest ono dość ciężkie, wymaga więc solidnego fundamentu. Do łączenia kamieni stosuje się zaprawę cementową. Takie ogrodzenia można wznosić ze wszystkich rodzajów kamieni, jednak nie wszystkie są równie trwałe. Najtrwalsze to kwarcyt , sjenit, granit, bazalt. Są trudne w obróbce, a w wyglądzie ascetyczne. Natomiast wapień i piaskowiec są mniej trwałe, ale ich barwa i faktura ociepla otoczenie. Wypełnienie miedzy słupkami może być metalowe lub drewniane.

Ogrodzenia klinkierowe maja bardzo wiele zalet. Są trwałe, nie wymagają konserwacji, mają dużo odcieni od żółci, przez brąz, czerwień, do niejednolitych cieniowanych odcieni. Ich wadą jest dość drogi koszt i pracochłonna budowa.

Jeśli potrzebujemy całkowitej izolacji, możemy zbudować ogrodzenie pełne, z dowolnego rodzaju cegły. Jest to kosztowne i sprawia wrażenie warownego muru.

Fantazyjne i ciekawe jest ogrodzenie z metalowych prętów powlekanych brązowym  tworzywem, doskonale imitującym drewniane pałąki. Jego oryginalność przyciąga wzrok, jednak zwieńczenie w postaci drutu kolczastego psuje ogólne wrażenie.

W zasadzie pogoda sprzyja budowlańcom. Wiec jeśli jesteśmy szczęśliwymi posiadaczami działki i zdecydujemy się na konkretny rodzaj ogrodzenia, możemy przy sprzyjających warunkach mieć ogrodzony teren już na wiosnę.

Po co grodzić? Nasi zachodni sąsiedzi unikają ogrodzeń. Swą własność podkreślają niskimi żywopłotami, symbolicznymi kamieniami lub w ogóle nie odgradzają się od otoczenia. Dlaczego zatem u nas obserwujemy coraz więcej ogrodzeń, przypominających wręcz warownie. Jest to potrzeba bezpieczeństwa i brak poszanowania własności prywatnej. W naszej kulturze teren nieogrodzony to ziemia niczyja.

Warto wiec znać podstawowe zasady, aby uniknąć konfliktów nie tylko z sąsiadami, ale i z urzędnikami.

Budowa ogrodzenia nie wymaga pozwolenia na budowę. Ale jeśli ogrodzenie znajduje się od strony ulicy, drogi, torów kolejowych, placu, czy innych miejsc publicznych lub gdy jego wysokość przekracza 2,2m (bez względu na umiejscowienie), inwestor powinien jego budowę zgłosić  staroście.

Zgłoszenie budowy:

Na 30 dni przed rozpoczęciem prac powinniśmy zgłosić ten zamiar w starostwie powiatowym. To zgłoszenie powinno zawierać:

- rodzaj i zakres robót budowlanych

- sposób ich prowadzenia

- termin rozpoczęcia budowy

Do tego zgłoszenia musimy dołączyć oświadczenie, stwierdzające nasze prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Możemy być również poproszeni o dołączenie szkicu ogrodzenia. Możemy go wykonać samodzielnie.

Jeżeli starosta nie wniesie sprzeciwu, po upływie 30 dni od doręczenia zgłoszenia,  możemy rozpocząć prace. Takie zgłoszenie jest ważne 2 lata. Po jego upływie ( jeśli ogrodzenia nie wykonamy) całą procedurę musimy wykonać ponownie.

Wygląd ogrodzenia

Jest dowolny, ale prawo nakłada kilka ograniczeń:

- szerokość bramy powinna wynosić co najmniej 2,4m a furtki 0,9m.

- bramy i furtki nie mogą otwierać się na zewnątrz działki i nie mogą mieć progów utrudniających wjazd.

- ważne, by ogrodzenie nie stwarzało zagrożenia dla ludzi i zwierząt. Nie wolno jest umieszczać na nim ostrych elementów poniżej 1,8m.

Z sąsiadami, czy bez?

Budowanie ogrodzenia wspólnie, niesie z sobą korzyści finansowe. Warto w tym celu podpisać umowę dotyczącą partycypowania w kosztach budowy ogrodzenia o określonej długości i wyglądzie. Jeżeli sąsiedzi nie wykażą zainteresowania tym tematem, budujemy sami i na własny koszt. Prawo nie przewiduje obowiązku wspólnego ponoszenia kosztów budowy, ani tez odbudowy zniszczonego ogrodzenia. Jedynie zgodnie z zasadami  kodeksu cywilnego ( art.nr.154) na sąsiadach leży obowiązek utrzymania już wybudowanego ogrodzenia.    Uchwałą z 24 stycznia 2002r. III CZP 75/01 Sąd uznał, że obowiązek wspólnego ponoszenia kosztów utrzymania ogrodzenia, nie obejmuje kosztów wybudowania nowego. Obowiązkiem sąsiada jest więc, partycypowanie w kosztach bieżących napraw i konserwacji.

Musimy wiedzieć: że jeśli w planie zagospodarowania przewidziano poszerzenie istniejącej drogi. Dobrym wyjściem będzie pobudowanie ogrodzenia poza obszarem przewidzianym na drogę. Gmina może nam zaproponować wykup gruntu, a jeśli się nie zgodzimy, może nas wywłaszczyć z potrzebnej jej części.

Ustawa z 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane(Dziennik Ustaw nr.207 poz.2016 z 2003r.) Rozporządzenie Ministra infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać  budynki i ich usytuowanie. Dziennik Ustaw nr.75 poz. 690 z 2002r. ze zmianami